Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to zmora i poważny problem natury estetycznej wielu osób. Utrata włosów w przypadku tego rodzaju łysienia jest widoczna na skórze głowy, jednak zdarzają się przypadki w których objawić się może ona również na innych częściach ciała. Główną wadą tej dosyć podstępnej choroby jest to, że najczęściej pojawia się niespodziewanie i gwałtownie, czasami atakując jedną stronę głowy z większym natężeniem. Problem ten dotyka zarówno kobiet jak i mężczyzn. Łysienie plackowate, należy do problemów natury genetycznej, stąd też nie zawsze mamy na to wpływ. Czasami choroba może pojawić się na skutek czynników środowiskowych, jednak te przypadki są znacznie rzadsze.

Po łysieniu androgenowym, łysienie plackowate należy do najczęstszych problemów z utratą włosów. Niestety problem często dotyka nie tylko dorosłych, ale również dzieci, nastolatków i młodych ludzi. Podczas rozpoznania, nie należy mylić go z innymi rodzajami łysienia. Często problem z łysieniem plackowatym pojawia się w trakcie terapii hormonalnych lub u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży.

Najczęstszymi przyczynami łysienia plackowatego jest genetyka – w tym czynniki autoimmunologiczne, naczyniowe czy nawet psychiczne i związane z zaburzeniami układu nerwowego lub też czynniki środowiskowe. Główną z przyczyn łysienia plackowatego wydaje się być problem związany z układem odpornościowym, który zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko swoim własnym androgenom – organizm sam siebie wyniszcza. Nie są znane przyczyny ataku na mieszki włosowe i utrudnianie ich normalnego wzrostu przez układ odpornościowy.

Łysienie plackowate według niektórych badaczy wiąże się również ze schorzeniami układu immunologicznego jak choroby tarczycy, rozmaite alergie, bielactwo, reumatyczne zapalenie stawów, toczeń, wrzody jelita grubego, Hashimoto, cukrzyca typu I i im podobne. Ponieważ jest to również schorzenie genetyczne, pojawia się u spokrewnionych osób – przypadki problemu w rodzinie czynią nas grupą ryzyka zachorowania.

Leczenie łysienia plackowatego u prawie połowy chorych udaje się zatrzymać, przywracając wzrost włosów, jednak schorzenie zostawione samemu sobie, może skutecznie zmniejszyć efektywność leczenia i odzyskanie dawnej czupryny.  Stosowane są szampony, kremy, zastrzyki sterydowe, ale również leczenie doustne i dożylne. Ważnym aspektem leczenia jest także unikanie stresu, który zdaje się pogłębiać objawy i skutecznie utrudnia leczenie.